Σημεία και συμπτώματα των σκουληκιών σε έναν ενήλικα

Τα συμπτώματα των σκουληκιών στους ανθρώπους μπορεί να είναι πολύ διαφορετικά, αλλά τέτοιες εκδηλώσεις δεν μπορούν να αγνοηθούν, καθώς τα σκουλήκια που ζουν στο σώμα μπορούν να προκαλέσουν άλλες, πιο σοβαρές ασθένειες.

Στο άρθρο θα βρείτε τα κύρια σημάδια των σκουληκιών στον άνθρωπο, τους λόγους μόλυνσης με παράσιτα, καθώς και ποια θεραπεία του σώματος θεωρείται η πιο αποτελεσματική.

Γιατί εμφανίζονται παράσιτα στο σώμα;

Παρά το γεγονός ότι τα κρούσματα μόλυνσης από σκουλήκια είναι πολύ πιο συχνά σε παιδιά προσχολικής και δημοτικού, μερικές φορές αυτό το πρόβλημα εμφανίζεται και σε ενήλικες. Τα παράσιτα μπορούν να εισέλθουν στο σώμα με διαφορετικούς τρόπους.

Πολύ συχνά, η μόλυνση με έλμινθες συμβαίνει λόγω μη συμμόρφωσης με τους κανόνες υγιεινής - φυσικά, τα παιδιά τους παραμελούν πολύ πιο συχνά από τους ενήλικες, αλλά υπό δυσμενείς συνθήκες, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μόλυνση στους ενήλικες.

Οι λοιμώξεις από ελμίνθια συμβαίνουν συχνά σε διακοπές στο εξωτερικό - τα παράσιτα μπορούν να εισέλθουν στο σώμα μέσω τροφής, κακώς επεξεργασμένων πιάτων ή όταν έρχονται σε επαφή με μολυσμένο άτομο ή ζώο.

Παρόλο που το σώμα ενός ενήλικα είναι πιο ανθεκτικό στις επιθέσεις παρασίτων, μπορεί να είναι πολύ εύκολο να μολυνθεί σε περιόδους εξασθενημένης ανοσίας, για παράδειγμα κατά τη διάρκεια ασθένειας.

Ένας άλλος κοινός τρόπος μόλυνσης του σώματος με σκουλήκια είναι μέσω της κατάποσης. Οι ελμίνθοι μπορούν να εισέλθουν στο ανθρώπινο σώμα μέσω υποεπεξεργασμένων (άψητων ή άψητων) ψαριών ή κρέατος, βρώμικων φρούτων και λαχανικών.

Αν και η μόλυνση από σκουλήκια είναι συνηθισμένη μετά την κατανάλωση κοινών ψαριών του ποταμού, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή όταν βρίσκεστε σε διακοπές σε άλλη χώρα - τα εξωτικά πιάτα μπορεί να είναι επικίνδυνα, ειδικά αν δεν γνωρίζετε ακριβώς πώς παρασκευάστηκαν.

Η επαφή με φορείς ανθρώπινων παρασίτων είναι μια άλλη κοινή αιτία μόλυνσης. Σύμφωνα με διάφορες εκτιμήσεις, περίπου το 60% των ανθρώπων έρχονται αντιμέτωποι με σκουλήκια τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους. Αυτός ο δείκτης είναι ακόμη υψηλότερος στα παιδιά.

Αν λάβουμε υπόψη ότι τα παράσιτα μπορεί να μην εκδηλώνονται για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορούμε να υποθέσουμε ότι ακόμη περισσότεροι άνθρωποι μπορεί να είναι φορείς αυτού του προβλήματος.

Εάν πρέπει να αλληλεπιδράτε συνεχώς με ένα άτομο που έχει μολυνθεί από σκουλήκια, οι πιθανότητες να μολυνθείτε από αυτά αυξάνονται πολλές φορές. Διαδόθηκαν ιδιαίτερα γρήγορα σε υπερπλήρεις συλλογικότητες με πολύ κόσμο.

Ενώ απλά μέτρα όπως το πλύσιμο των χεριών σας μετά τη χρήση της τουαλέτας και η κατανάλωση μόνο ελεγμένων και επεξεργασμένων τροφών μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο μόλυνσης, δεν υπάρχει ακόμα 100% προστασία από αυτήν, επομένως θα πρέπει να αντιμετωπίζετε τα μικρότερα προβλήματα με το σώμα.

Τα κύρια σημάδια μόλυνσης από ελμινθικά

Η δυσκολία στον εντοπισμό της μόλυνσης του σώματος με έλμινθους από μόνος σας είναι ότι τα σημάδια της εμφάνισης σκουληκιών είναι παρόμοια με τις εκδηλώσεις άλλων προβλημάτων με το σώμα.

Δεδομένου ότι τα παράσιτα εντοπίζονται κυρίως στο στομάχι και τα έντερα, όπου πολλαπλασιάζονται και αφήνουν τα απόβλητά τους, οι πρώτοι τραυματισμοί συμβαίνουν συνήθως σε αυτά τα όργανα.

Πρώτον, ένα άτομο μπορεί να παρατηρήσει υπερβολικά αέρια και φούσκωμα που δεν προκαλούνται από φαγητό ή ασθένεια.

Αυτό συμβαίνει γιατί πολύ συχνά στο λεπτό έντερο εγκαθίστανται παράσιτα, με αποτέλεσμα να φλεγμαίνουν τα τοιχώματά του, να αφομοιώνεται και να απορροφάται ελάχιστα η τροφή, γεγονός που οδηγεί σε μετεωρισμό.

Η δυσκοιλιότητα και η διάρροια είναι επίσης σπάνιες ασθένειες. Προκαλούνται επίσης από ερεθισμό στα έντερα. Η δυσκοιλιότητα εμφανίζεται όταν η χοληφόρος οδός και η εντερική οδός φράσσονται από σκουλήκια.

Η διάρροια είναι ένα πιο κοινό σύμπτωμα επειδή προκαλείται από τοξίνες και απόβλητα που παράγουν τα σκουλήκια.

Τα σκουλήκια δεν μπορούν να ζουν μόνο στο στομάχι ή τα έντερα, αλλά και σε άλλα μέρη του σώματος. Συχνά εντοπίζονται στους μύες και στο αρθρικό υγρό - σε αυτή την περίπτωση το άτομο αισθάνεται οδυνηρές αισθήσεις σε αυτήν την περιοχή.

Δυστυχώς, πολλοί άνθρωποι μπερδεύουν την ανταπόκριση του οργανισμού στα σκουλήκια ως αρθρίτιδα, οπότε δεν επισκέπτονται γιατρό.

Καθώς τα παράσιτα εξαπλώνονται σε όλο το σώμα, εμφανίζονται και άλλα χαρακτηριστικά συμπτώματα, όπως η αναιμία, η οποία προκαλείται όταν τα σκουλήκια ζουν με τα θρεπτικά συστατικά του σώματος. Ακόμη και άτομα που έχουν μολυνθεί από σκουλήκια έχουν συχνά έλλειψη σιδήρου στο σώμα τους.

Δεδομένου ότι η ζωτική δραστηριότητα των παρασίτων επηρεάζει όχι μόνο την κατάσταση του σώματος αλλά και το ανθρώπινο νευρικό σύστημα, πολύ συχνά παρατηρείται μια ανήσυχη, καταθλιπτική ή νευρική κατάσταση σε όσους έχουν μολυνθεί από έλμινθους.

Με σοβαρή δηλητηρίαση του σώματος, είναι δυνατές διαταραχές ύπνου - κατά κανόνα, το ξύπνημα συμβαίνει γύρω στις 2-3 π. μ. - αυτή τη στιγμή το ήπαρ προσπαθεί να απαλλαγεί από τις τοξίνες που εκκρίνονται από τα παράσιτα, ιδιαίτερα ενεργά.

Οι χρόνιες ελλείψεις θρεπτικών συστατικών στο σώμα συχνά οδηγούν σε χρόνια κόπωση - απάθεια ή κατάθλιψη.

Άλλα χαρακτηριστικά συμπτώματα της παρουσίας παρασίτων είναι ο κνησμός στον πρωκτό, μια αλλαγή στη μυρωδιά των κοπράνων (γίνεται τεμπέλης, πολύ δυσάρεστο), πονοκέφαλοι, εξανθήματα, αλλεργίες, διαταραχές του εμμηνορροϊκού κύκλου είναι πιθανές στις γυναίκες, καθώς και τυχόν ανωμαλίες στο το έργο των εντέρων και του στομάχου.

Ενώ αυτά τα συμπτώματα μπορεί να υποδεικνύουν άλλες ασθένειες, οποιαδήποτε μπορεί να είναι σημάδι μόλυνσης από σκουλήκια.

Εάν η επιδείνωση συμβεί ξαφνικά, είναι επιτακτική ανάγκη να συμβουλευτείτε γιατρό ώστε να σας συνταγογραφήσει την κατάλληλη θεραπεία.

Τύποι παρασίτων

Καθένας από τους τύπους σκουληκιών που μπορούν να εγκατασταθούν στο ανθρώπινο σώμα έχει τα δικά του χαρακτηριστικά.

Μερικά από αυτά μπορεί να είναι δύσκολο να εντοπιστούν επειδή πολλά από αυτά έχουν έναν μοναδικό κύκλο ζωής, για παράδειγμα γεννούν ακανόνιστα αυγά.

Συνολικά, οι γιατροί έχουν περίπου 100 διαφορετικούς τύπους ελμινθών που μπορούν να αποικίσουν τα έντερα και άλλα μέρη του σώματος.

Τα πιο κοινά είναι οι ταινίες, οι σκώληκες, οι κολλοειδείς σκώληκες, οι μαστίγιοι, η φιλαρίαση, η κυστικέρκωση και η παραγονιμίαση.

Συνηθέστερα, τα σκουλήκια καρφίτσας βρίσκονται σε ενήλικες και παιδιά. Αυτό δεν οφείλεται μόνο στον επιπολασμό αυτού του τύπου παρασίτου, αλλά και στο ότι είναι ο πιο εύκολος εντοπισμός - τα σκουλήκια καρφίτσας γεννούν αυγά έξω από το σώμα και όχι μέσα στο σώμα, κάτι που αναγνωρίζεται πολύ εύκολα με το απλό ξύσιμο του.

Μεταξύ των πιο χαρακτηριστικών συμπτωμάτων - φαγούρα στον πρωκτό τη νύχτα - τα σκουλήκια καρφίτσας βγαίνουν αυτή τη στιγμή και γεννούν αυγά.

Οι ταινίες και άλλοι τύποι σκουληκιών μπορούν να βρεθούν στο σώμα μόνο μέσω εξετάσεων κοπράνων ή αίματος.

Ο εντοπισμός τους εξαρτάται και από τον τύπο του παρασίτου. Για παράδειγμα, οι ταινίες εγκαθίστανται στα έντερα, οι στρογγυλοί σκώληκες εγκαθίστανται στα έντερα και τους πνεύμονες ενός ατόμου, γεγονός που προκαλεί την ανάπτυξη αναπνευστικών ασθενειών.

Με σοβαρή δηλητηρίαση, η θερμοκρασία ενός ατόμου αυξάνεται, εμφανίζεται βήχας με φλέγμα, μερικές φορές μπορείτε να δείτε ακαθαρσίες αίματος σε αυτό.

Σκουλήκια από το ανθρώπινο σώμα

Οι προνύμφες Ascaris μπορούν να ανιχνευθούν με ανάλυση πτυέλων. Τα περισσότερα παράσιτα εγκαθίστανται στα έντερα, τα οποία, αν δεν οδηγήσουν σε σοβαρή ασθένεια, σίγουρα θα οδηγήσουν σε δυσβίωση και φλεγμονή του οργάνου.

Ένα από τα πιο επικίνδυνα είδη παρασίτων για τον άνθρωπο είναι η Trichinella. Λόγω της παρουσίας τους διαταράσσεται η εργασία όχι μόνο των εντέρων στα οποία ζουν, αλλά και άλλων εσωτερικών οργάνων.

Η σοβαρή δηλητηρίαση του σώματος διαταράσσει το συκώτι, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε ίκτερο, συχνά σκουλήκια που πολλαπλασιάζονται σε μεγάλους αριθμούς, εμποδίζοντας τους χοληφόρους πόρους, γεγονός που διαταράσσει την εκροή της χολής.

Σε σοβαρές περιπτώσεις, η Trichinella βλάπτει το κεντρικό νευρικό σύστημα.

Μερικοί τύποι σκουληκιών μπορούν να φανούν με ακτινογραφία θώρακα. Η ζωτική τους δραστηριότητα οδηγεί στην εμφάνιση πτητικών διηθημάτων στους πνεύμονες.

Επιπλέον, ο ασθενής έχει αύξηση της θερμοκρασίας· η εξέταση αίματος συνήθως δείχνει αυξημένο αριθμό ηωσινόφιλων. Οι πτητικές διηθήσεις είναι πιο συχνές στα παιδιά, αλλά μπορούν να βρεθούν και σε ενήλικες.

Πώς αναγνωρίζετε τα σκουλήκια στο σώμα;

Οποιαδήποτε υποψία για σκουλήκια είναι λόγος να συμβουλευτείτε γιατρό. Η πρώτη υποψία για την παρουσία σκουληκιών σε ενήλικες, κατά κανόνα, δεν εμφανίζεται αμέσως, αλλά μετά από κάποιο χρονικό διάστημα μετά τη μόλυνση.

Αυτό μπορεί να συμβεί στο πλαίσιο μιας ασθένειας ή μειωμένης ανοσίας, επομένως, να περάσει απαρατήρητο.

Ως αποτέλεσμα, οι έλμινθες εντοπίζονται σε ενήλικες ακόμη και σε μεταγενέστερο στάδιο, όταν το επίπεδο δηλητηρίασης του σώματος είναι υψηλό.

Εάν παρατηρήσετε σημάδια μόλυνσης στον εαυτό σας, μην κάνετε αυτοθεραπεία. Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να προσδιοριστεί η παρουσία ελμινθών στο σώμα είναι μια ανάλυση.

Θα σας βοηθήσει επίσης να μάθετε ποια παράσιτα έχουν εγκατασταθεί στο σώμα, ώστε ο γιατρός να μπορεί να συνταγογραφήσει την καταλληλότερη θεραπεία.

Για τους ενήλικες, μια γενική εξέταση αίματος συνταγογραφείται συχνότερα, καθώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον προσδιορισμό της παρουσίας στο σώμα όλων των τύπων παρασίτων.

Οποιαδήποτε πάθηση δεν έχει ιδιαίτερη αιτία μπορεί να είναι ένδειξη για ανάλυση.

Για παράδειγμα, οι γιατροί συχνά συνταγογραφούν αυτή τη μελέτη για αϋπνία, χαμηλή αιμοσφαιρίνη, νευρικές διαταραχές, κνησμό στον πρωκτό, αναιμία, ξαφνική απώλεια βάρους κ. λπ.

Για τους ενήλικες, αυτή η ανάλυση συνταγογραφείται σύμφωνα με ενδείξεις, αλλά ορισμένες ομάδες ανθρώπων υποβάλλονται τακτικά σε αυτή τη μελέτη, π. χ. Β. Προσωπικό εστίασης, γιατροί, κτηνίατροι κ. λπ.

Υπάρχει επίσης μια πιο ακριβής εξέταση αίματος που θα βοηθήσει τόσο στον προσδιορισμό του γεγονότος μιας λοίμωξης όσο και θα δώσει πληροφορίες σχετικά με τα σκουλήκια στο σώμα.

Αυτή η μελέτη ονομάζεται ενζυμική ανοσοδοκιμασία. Η ανάλυση εξετάζει τις ανοσοσφαιρίνες - σώματα που παράγονται από το σώμα για την καταπολέμηση μικροβίων, βακτηρίων και παρασίτων.

Χωρίς σκουλήκια στο σώμα, η εικόνα είναι η ίδια, αλλά ακόμα και με ελάχιστο αριθμό σκουληκιών στο σώμα, αλλάζει.

Παρά την ακρίβεια, υπάρχουν λάθη σε αυτή την ανάλυση επειδή ορισμένα είδη παρασίτων έχουν προσαρμοστεί πολύ καλά στη ζωή στο σώμα και η παρουσία τους δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί.

Σε περίπτωση αμφιβολίας, ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει μια δεύτερη εξέταση για να διευκρινίσει ποια παράσιτα έχουν εγκατασταθεί στο σώμα. Η ενζυμική ανοσοδοκιμασία περιλαμβάνει τη λήψη αίματος από μια φλέβα.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, θα είναι δυνατό να διαπιστωθεί το γεγονός της μόλυνσης, καθώς και ο βαθμός εξάπλωσης των παρασίτων στο σώμα.

Μέθοδοι θεραπείας

Η θεραπεία κατά των σκουληκιών είναι απαραίτητη. Παρά το γεγονός ότι δεν μπορούν να προκαλέσουν ταλαιπωρία στον "ιδιοκτήτη" τους για μεγάλο χρονικό διάστημα, πολλοί γιατροί πιστεύουν ότι η μόλυνση με έλμινθες μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη πολύ πιο σοβαρών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου.

Επιπλέον, τα σκουλήκια αναπόφευκτα διαταράσσουν το έργο του σώματος, προκαλούν χρόνια φλεγμονή στα έντερα και σε άλλα όργανα και μειώνουν την ανοσία.

Η θεραπεία των σκουληκιών στοχεύει κυρίως στην καταστροφή των παρασίτων, επομένως τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για αυτό είναι αρκετά τοξικά.

Είναι αδύνατη η λήψη τους πριν από ακριβή διάγνωση και χωρίς σύσταση γιατρού.

Λόγω της τοξικής επίδρασης, η θεραπεία με παράσιτα προκαλεί συχνά δυσάρεστες παρενέργειες στον οργανισμό: κοιλιακό άλγος, έμετο, πονοκέφαλο, αυξημένη κόπωση και πυρετό.

Ορισμένοι τύποι φαρμάκων μπορούν να ληφθούν μόνο σε νοσοκομείο υπό την επίβλεψη γιατρού - συνταγογραφούνται για σοβαρές λοιμώξεις του σώματος, καθώς και για τη θεραπεία πολύπλοκων τύπων παρασίτων.

Η θεραπεία των παρασίτων δεν είναι μόνο η χρήση φαρμάκων που τα καταστρέφουν, αλλά μια ολόκληρη σειρά μέτρων.

Συνήθως, εκτός από τους αντιπαρασιτικούς παράγοντες, ο γιατρός συνταγογραφεί φάρμακα για την αποκατάσταση του ήπατος, που υποφέρει από τις επιδράσεις των παρασιτικών τοξινών και του φαρμάκου, για τον ασθενή.

Για την αποκατάσταση της φυσιολογικής κατάστασης του σώματος, μπορούν επίσης να συνταγογραφηθούν βιταμίνες, ανοσοδιεγερτικά και ένζυμα.

Απαγορεύεται η αυτοθεραπεία των παρασίτων. Σήμερα, μπορείτε να βρείτε πολλά προϊόντα σε προσφορά που υπόσχονται να σώσουν έναν άνθρωπο από τα σκουλήκια.

Σχεδόν όλα έχουν φυσική βάση και δεν βλάπτουν τον οργανισμό, ωστόσο τα περισσότερα από αυτά είναι άχρηστα κατά της θεραπείας των παρασίτων.

Επιπλέον, δεν έχουν σύνθετο αποτέλεσμα. Για παράδειγμα, πριν καταστρέψετε τα παράσιτα στο σώμα, πρέπει να προετοιμάσετε το συκώτι για αυτό, το οποίο θα υποστεί σοβαρή δηλητηρίαση.

Οι τακτικές χρεώσεις δεν μπορούν να λύσουν αυτό το πρόβλημα. Μετά την καταστροφή των παρασίτων, πρέπει να τα αφαιρέσετε από το σώμα, καθώς και τα απόβλητά τους, διαφορετικά θα οδηγήσει σε σοβαρή δηλητηρίαση - τα τέλη και άλλα βότανα από σκουλήκια δεν μπορούν να το κάνουν αυτό.

Επιπλέον, ανεξάρτητα από το τι είδη σκουληκιών υπάρχουν στο σώμα - αυτό μειώνει επίσης σημαντικά την αποτελεσματικότητά τους.

Οι παραδοσιακές μέθοδοι, αν και δεν μπορούν να αντικαταστήσουν μια ολοκληρωμένη θεραπεία, μπορούν να αποτελέσουν μια καλή προσθήκη στην καταπολέμηση των ελμίνθων και να βοηθήσουν τον οργανισμό να αναγεννηθεί ταχύτερα.

Τα κρεμμύδια και το σκόρδο θεωρούνται χρήσιμα προϊόντα κατά των παρασίτων στο σώμα - καθιστούν το περιβάλλον στο σώμα λιγότερο ευνοϊκό για τη ζωτική δραστηριότητα των παρασίτων, επομένως η συνεχής χρήση τους στα τρόφιμα συμβάλλει στη μείωση του κινδύνου μόλυνσης.

Το χαμομήλι και ο μάραθος βοηθούν στον καθαρισμό του σώματος και στη μείωση της εσωτερικής φλεγμονής. Και τα δύο προϊόντα είναι διαθέσιμα σε κάθε φαρμακείο.

Πιστεύεται ότι αυτοί οι παράγοντες επιταχύνουν την απομάκρυνση των παρασίτων και των άχρηστων προϊόντων τους από το σώμα.

Τα έλαια λεβάντας, τεϊόδεντρου ή περγαμόντου μπορούν επίσης να βοηθήσουν - μπορούν να προστεθούν στα τρόφιμα για να επιταχύνουν την αναγέννηση του σώματος.

Μην βασίζεστε αποκλειστικά σε λαϊκές θεραπείες. Η θεραπεία για τα παράσιτα πρέπει να γίνεται από επαγγελματία γιατρό, σε ορισμένες περιπτώσεις νοσοκομείο.

Η αυτοθεραπεία, ειδικά με τη χρήση φαρμάκων, μπορεί μόνο να επιδεινώσει την κατάσταση και να προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη βλάβη στα εσωτερικά όργανα.